BASIN AÇIKLAMASI

BASIN AÇIKLAMASI

DMW-Basın Açıklaması – EK

Küresel siyasetin ve uluslararası ilişkilerin yapısal bir kabuk değişimi sürecinden geçtiği günümüzde, tek kutuplu hegemonik sistem yerini hızla çok merkezli yeni bir paradigmaya bırakmaktadır. Katıldığı televizyon programında bu köklü jeopolitik dönüşümü derinlemesine masaya yatıran Prof. Dr. Uğur Özgöker, dünyada yaşanan bölgesel krizlerin, deniz ablukalarının ve askeri çatışmaların lokal birer sürtüşme olmanın ötesinde, yeni dünya düzeninin kuruluş sancıları olduğunu belirtmektedir. Özgöker’e göre, Batı merkezli küresel denetim mekanizmalarının zayıflaması, uluslararası sistemde güç boşlukları yaratmakta ve bu boşluklar orta büyüklükteki proaktif aktörler tarafından yeniden doldurulmaktadır.

Washington, Moskova ve Pekin hattındaki stratejik güç kaymalarını rasyonel bir dış politika perspektifiyle değerlendiren Prof. Dr. Uğur Özgöker, ABD yönetiminin maliyetli ve uzun süreli savaşlardan kaçınarak daha pragmatik, ticari ve maksimalist bir diplomasi modeli geliştirmeye çalıştığını ifade etmektedir. Buna karşılık Avrasya ve Asya-Pasifik ekseninde kristalleşen Rusya, Çin ve Kuzey Kore yakınlaşmasının Batı’nın hegemonik baskılarına karşı dayanıklı bir direnç mimarisi inşa ettiğini vurgulamaktadır. Küresel güçlerin birbirini dizginleme mücadelesinde artık kesin zaferlerin yerini donmuş ihtilaf senaryolarının aldığını belirten Özgöker, kağıt üzerindeki stratejik planların sahadaki asimetrik gerçekliklerle her zaman örtüşmediğine dikkat çekmektedir.

Uluslararası ticaret yollarının ve küresel enerji arz güvenliğinin kalbi konumundaki boğazlar ile deniz geçiş koridorları üzerinde yürütülen hakimiyet mücadelelerine özel bir parantez açan Prof. Dr. Uğur Özgöker, bu bölgelerde uygulanan fiili ablukalar ile haksız müdahalelerin dünya ekonomisi üzerinde bir enflasyonist tsunami yaratma potansiyeli taşıdığını hatırlatmaktadır. Deniz hukukuna göre serbest seyrüsefere açık tutulması gereken doğal su yollarının birer ekonomik ve siyasi silah olarak kullanılmasının tedarik zincirlerinde kalıcı kırılmalara yol açtığını belirten Özgöker, tarafların maksimalist taleplerinden geri adım atmaması durumunda krizlerin küresel piyasaları felç edecek bir sarmala dönüşebileceği uyarısında bulunmaktadır.

Çok kutuplu bu yeni ekosistemde Türkiye’nin üstlendiği stratejik konumu analiz eden Prof. Dr. Uğur Özgöker, Ankara’nın Batı bloku, Avrasya coğrafyası ve Orta Doğu havzası arasında başarıyla uyguladığı dengeli “sarkaç ülke” refleksinin bölgesel istikrar için vazgeçilmez bir emniyet supabı olduğunu savunmaktadır. Türkiye’nin Kuzey Atlantik İttifakı’ndan Türk Devletleri Teşkilatı’na kadar uzanan çok yönlü diplomatik ağını proaktif bir devlet aklıyla yönettiğini ifade eden Özgöker, Ankara’nın küresel barış arayışlarında artık sadece bir alternatif müttefik değil, oyunun kurallarını belirleyen ana kutup başlarından biri haline geldiğini dile getirmektedir.

Diplomatik sahadaki bu iddialı ve yapıcı duruşun arkasındaki en büyük dayanağın yerli ve milli savunma sanayiindeki teknolojik şahlanış olduğunu vurgulayan Prof. Dr. Uğur Özgöker, askeri kapasitenin masadaki müzakere gücünü doğrudan perçinlediğini belirtmektedir. Gelişmiş füze teknolojileri, insansız hava araçları ve deniz platformları ile Türkiye’nin dışa bağımlılığı kıran asimetrik bir caydırıcılık düzeyine ulaştığını ifade eden Özgöker, bu askeri olgunluğun dış politikadaki egemenlik iddialarını yapısal bir otonomiyle taçlandırdığını ve Türkiye’yi tehdit edilemez bir bölgesel güç seviyesine yükselttiğini savunmaktadır.

Sonuç olarak Prof. Dr. Uğur Özgöker, uluslararası sistemin yeniden inşası sürecinde duygusal ve konjonktürel dış politika söylemlerinin yerine, her zaman rasyonel devlet aklının ve çok boyutlu stratejik tasarımların galip geleceğini vurgulamaktadır. Yakın gelecekte küresel düzenin, bloklar arası zımni iş birlikleri ve asimetrik caydırıcılık dengeleri üzerinden şekilleneceğini belirten Özgöker, ekonomik özerkliğini koruyan, iç istikrarını tahkim eden ve askeri hazırlığını diplomatik esneklikle birleştiren devletlerin bu kaotik dönüşümden kazançlı çıkacağını ifade ederek analizlerini tamamlamaktadır.

Küresel siyasetin ve uluslararası ilişkilerin yapısal bir kabuk değişimi sürecinden geçtiği günümüzde, tek kutuplu hegemonik sistem yerini hızla çok merkezli yeni bir paradigmaya bırakmaktadır. Katıldığı televizyon programında bu köklü jeopolitik dönüşümü derinlemesine masaya yatıran Prof. Dr. Uğur Özgöker, dünyada yaşanan bölgesel krizlerin, deniz ablukalarının ve askeri çatışmaların lokal birer sürtüşme olmanın ötesinde, yeni dünya düzeninin kuruluş sancıları olduğunu belirtmektedir. Özgöker’e göre, Batı merkezli küresel denetim mekanizmalarının zayıflaması, uluslararası sistemde güç boşlukları yaratmakta ve bu boşluklar orta büyüklükteki proaktif aktörler tarafından yeniden doldurulmaktadır.

Washington, Moskova ve Pekin hattındaki stratejik güç kaymalarını rasyonel bir dış politika perspektifiyle değerlendiren Prof. Dr. Uğur Özgöker, ABD yönetiminin maliyetli ve uzun süreli savaşlardan kaçınarak daha pragmatik, ticari ve maksimalist bir diplomasi modeli geliştirmeye çalıştığını ifade etmektedir. Buna karşılık Avrasya ve Asya-Pasifik ekseninde kristalleşen Rusya, Çin ve Kuzey Kore yakınlaşmasının Batı’nın hegemonik baskılarına karşı dayanıklı bir direnç mimarisi inşa ettiğini vurgulamaktadır. Küresel güçlerin birbirini dizginleme mücadelesinde artık kesin zaferlerin yerini donmuş ihtilaf senaryolarının aldığını belirten Özgöker, kağıt üzerindeki stratejik planların sahadaki asimetrik gerçekliklerle her zaman örtüşmediğine dikkat çekmektedir.

Uluslararası ticaret yollarının ve küresel enerji arz güvenliğinin kalbi konumundaki boğazlar ile deniz geçiş koridorları üzerinde yürütülen hakimiyet mücadelelerine özel bir parantez açan Prof. Dr. Uğur Özgöker, bu bölgelerde uygulanan fiili ablukalar ile haksız müdahalelerin dünya ekonomisi üzerinde bir enflasyonist tsunami yaratma potansiyeli taşıdığını hatırlatmaktadır. Deniz hukukuna göre serbest seyrüsefere açık tutulması gereken doğal su yollarının birer ekonomik ve siyasi silah olarak kullanılmasının tedarik zincirlerinde kalıcı kırılmalara yol açtığını belirten Özgöker, tarafların maksimalist taleplerinden geri adım atmaması durumunda krizlerin küresel piyasaları felç edecek bir sarmala dönüşebileceği uyarısında bulunmaktadır.

Çok kutuplu bu yeni ekosistemde Türkiye’nin üstlendiği stratejik konumu analiz eden Prof. Dr. Uğur Özgöker, Ankara’nın Batı bloku, Avrasya coğrafyası ve Orta Doğu havzası arasında başarıyla uyguladığı dengeli “sarkaç ülke” refleksinin bölgesel istikrar için vazgeçilmez bir emniyet supabı olduğunu savunmaktadır. Türkiye’nin Kuzey Atlantik İttifakı’ndan Türk Devletleri Teşkilatı’na kadar uzanan çok yönlü diplomatik ağını proaktif bir devlet aklıyla yönettiğini ifade eden Özgöker, Ankara’nın küresel barış arayışlarında artık sadece bir alternatif müttefik değil, oyunun kurallarını belirleyen ana kutup başlarından biri haline geldiğini dile getirmektedir.

Diplomatik sahadaki bu iddialı ve yapıcı duruşun arkasındaki en büyük dayanağın yerli ve milli savunma sanayiindeki teknolojik şahlanış olduğunu vurgulayan Prof. Dr. Uğur Özgöker, askeri kapasitenin masadaki müzakere gücünü doğrudan perçinlediğini belirtmektedir. Gelişmiş füze teknolojileri, insansız hava araçları ve deniz platformları ile Türkiye’nin dışa bağımlılığı kıran asimetrik bir caydırıcılık düzeyine ulaştığını ifade eden Özgöker, bu askeri olgunluğun dış politikadaki egemenlik iddialarını yapısal bir otonomiyle taçlandırdığını ve Türkiye’yi tehdit edilemez bir bölgesel güç seviyesine yükselttiğini savunmaktadır.

Sonucu olarak Prof. Dr. Uğur Özgöker, uluslararası sistemin yeniden inşası sürecinde duygusal ve konjonktürel dış politika söylemlerinin yerine, her zaman rasyonel devlet aklının ve çok boyutlu stratejik tasarımların galip geleceğini vurgulamaktadır. Yakın gelecekte küresel düzenin, bloklar arası zımni iş birlikleri ve asimetrik caydırıcılık dengeleri üzerinden şekilleneceğini belirten Özgöker, ekonomik özerkliğini koruyan, iç istikrarını tahkim eden ve askeri hazırlığını diplomatik esneklikle birleştiren devletlerin bu kaotik dönüşümden kazançlı çıkacağını ifade ederek analizlerini tamamlamaktadır.

Cumhuriyet Halk Partisi içerisinde yaşanan son hukuki ve siyasi gelişmeleri değerlendiren Prof. Dr. Uğur Özgöker, istinaf mahkemesinin verdiği “mutlak butlan” kararının parti içindeki meşruiyet tartışmalarını tamamen yeni bir boyuta taşıdığını belirtmektedir. Özgöker’e göre bu karar, sadece teknik bir hukuki süreç olmanın ötesinde, ana muhalefet partisinin kurumsal yapısını ve siyasi geleceğini doğrudan sarsan tarihsel bir dönüm noktasıdır. Siyasetin yargısal müdahaleler ve parti içi tüzük çıkmazlarıyla kilitlendiği bu kaotik dönemde, liderlik makamının yasal statüsü ile siyasi meşruiyeti arasındaki makasın giderek açıldığı vurgulanmaktadır.

Parti genel merkezi ile TBMM grubu arasında baş gösteren çift başlı yönetim modelini analiz eden Prof. Dr. Uğur Özgöker, genel başkanlık makamının mahkeme kararıyla tedbiren el değiştirmesi karşısında, milletvekillerinin ezici çoğunluğunun mevcut grup yönetiminin arkasında durmasını yapısal bir bölünme olarak nitelendirmiştir. Özgöker, genel başkanlık makamının yasal gücü ile parlamento grubunun demokratik iradesi karşı karşıya geldiğinde, partinin karar alma mekanizmalarının felç olma riskiyle karşı karşıya kaldığını ifade etmektedir. Bu durumun, tabanda ve parti örgütlerinde derin bir kafa karışıklığı ve aidiyet krizi yarattığına dikkat çekilmektedir.

Siyaset gündeminde büyük yankı uyandıran Meclis grup toplantısı krizine değinen Prof. Dr. Uğur Özgöker, kürsü hakkı ve hitabet yetkisi üzerinden yürütülen mücadelenin aslında partinin mutlak hakimi kim olacak sorusunun sembolik bir savaşı olduğunu savunmaktadır. Meclis Başkanlığı’nın güvenlik gerekçesiyle grup toplantısına ziyaretçi kabul edilmeyeceğini bildirmesinin, durumun vehametini ve parti içi gerilimin ulaştığı tehlikeli boyutu gözler önüne serdiğini belirten Özgöker, rasyonel bir uzlaşı sağlanamadığı takdirde bu güç gösterilerinin partiyi kamuoyu nezdinde ciddi bir itibar kaybına uğratacağını dile getmektedir.

Bu içsel parçalanmanın Türkiye’nin genel demokratik ekosistemine olan olumsuz yansımalarını da ele alan Prof. Dr. Uğur Özgöker, güçlü ve rasyonel bir ana muhalefet odağı olmadan demokratik dengelerin sağlıklı işleyemeyeceğini hatırlatmaktadır. Siyasi enerjisini tamamen iç hesaplaşmalara, delege kavgalarına ve hukuki uyuşmazlıklara harcayan bir yapının, ülkenin temel ekonomik ve sosyal sorunlarına alternatif çözümler üretemeyeceğini ifade eden Özgöker, bu durumun seçmen nezdinde büyük bir hayal kırıklığı ve apolitikleşme dalgası yaratma potansiyeli taşıdığını belirtmektedir.

Sonuç olarak Prof. Dr. Uğur Özgöker, bu kurumsal kilitlenmenin salt hukuki dayatmalarla ya da geçici idari tedbirlerle çözülmesinin mümkün olmadığını, partinin ivedilikle hem hukuki zemini netleştirecek hem de siyasi meşruiyeti yeniden tesis edecek olağanüstü bir irade beyanına ihtiyaç duyduğunu savunmaktadır. Önümüzdeki süreçte yapılacak Parti Meclisi toplantılarının ve örgüt içi dinamiklerin bu düğümün çözülmesinde hayati bir rol oynayacağını belirten Özgöker, duygusal ve kişisel ikbal hesaplarının bir kenara bırakılarak rasyonel devlet aklıyla hareket edilmesinin hem muhalefetin hem de Türk siyasetinin geleceği adına tek çıkış yolu olduğunu ifade ederek analizlerini tamamlamaktadır.

https://www.iha.com.tr/istanbul-haberleri/eski-adalet-bakani-yilmaz-tunc-turkiye-uluslararasi-alanda-iklim-konusunda-onculuk-yapan-bir-ulke-435305663

12-14 Kasım 2026 tarihlerinde Girne’de gerçekleştirilecek olan 4. Örgütlerin Yönetimi Uluslararası Kongresi’nin hazırlık süreci kapsamında düzenlenen 3. Hazırlık Çalıştayı, 4 Haziran 2026 tarihinde İstanbul Şişli’de bulunan TAŞYAPI Tesisleri’nde yoğun katılımla gerçekleştirildi.

İstanbul Arel Üniversitesi ve Girne Amerikan Üniversitesi iş birliğiyle, Türk Telekom’un ana sponsorluğunda düzenlenecek kongrenin hazırlık çalışmalarına katkı sunan çalıştay; akademi, iş dünyası, sivil toplum kuruluşları, yerel yönetimler ve kültür-sanat çevrelerinden temsilcileri aynı platformda buluşturdu.

Çalıştay boyunca kongrenin tematik yapısı, uluslararası görünürlüğünün güçlendirilmesi, paydaş katılımının artırılması ve farklı sektörlerin bilgi birikimlerinin ortak bir zeminde değerlendirilmesi konularında kapsamlı görüş alışverişlerinde bulunuldu. Ortaya konulan fikirler ve öneriler, kongrenin bilimsel niteliğinin yanı sıra uygulama dünyasıyla kuracağı güçlü bağların da geliştirilmesine önemli katkılar sağladı.

Programa; TAŞYAPI Yönetim Kurulu Başkanı Emrullah Turanlı, İstanbul Arel Üniversitesi Rektör Yardımcısı Prof. Dr. Nurdan Çolakoğlu, Kongre Başkanı Prof. Dr. Ali Akdemir, Dönem Başkanı olarak şahsımın yanı sıra İstanbul Arel Üniversitesi Meslek Yüksekokulu Müdürü Doç. Dr. Esra Aydın Göktepe ve çeşitli sektörlerden, sivil toplum kuruluşlarından ve kültür-sanat dünyasından çok sayıda davetli katıldı.

Çalıştay süresince özellikle farklı disiplin ve sektörlerden gelen katılımcıların ortak masa etrafında geliştirdiği görüş ve öneriler, kongrenin çok paydaşlı ve disiplinlerarası yapısının daha da güçlenmesine olanak sağladı. Kongrenin yalnızca akademik bir etkinlik olmanın ötesinde, toplumsal ve sektörel sorunlara yönelik çözüm üretme kapasitesini artıracak yeni iş birlikleri ve proje fikirleri de gündeme geldi.

Bu verimli çalışma sonucunda, kongre hazırlık sürecinin son aşamasını oluşturacak olan 4. Hazırlık Çalıştayı’nın da 12-14 Kasım 2026 tarihlerinde TAŞYAPI’nın ev sahipliğinde gerçekleştirilmesine karar verildi.

Nazik ev sahiplikleri ve destekleri için TAŞYAPI Yönetimi’ne teşekkür ediyor; kongremize ilgi gösteren tüm paydaşlarımıza şükranlarımı sunuyorum.

“Y, Z, Alfa ve C Kuşaklarına Yönelik Liderlik Tarzları ve Modelleri” temasıyla gerçekleştirilecek olan 4. Örgütlerin Yönetimi Uluslararası Kongresi’nin, akademik dünyanın yanı sıra iş yaşamı, kamu yönetimi ve sivil toplum alanlarına da önemli katkılar sunacağına inanıyorum.

Kongreye ilişkin gelişmeler ve yeni duyurular ilerleyen süreçte kamuoyu ile paylaşılmaya devam edecektir.

Prof. Dr. Uğur ÖZGÖKER
4. Örgütlerin Yönetimi Uluslararası Kongresi
3. Hazırlık Çalıştayı Dönem Başkanı