Prof. Dr. Uğur Özgöker, Amerika Birleşik Devletleri ve İran arasında Hürmüz Boğazı ekseninde tırmanan askeri gerilimi “masayı devirmeden çatışma” stratejisi olarak nitelendirmiştir. Bu krizde İran içindeki siyasi dinamiklere ve karar alıcı mekanizmalara dikkat çeken Özgöker, Cumhurbaşkanı Mesud Pezeşkiyan ve Dışişleri Bakanı Abbas Irakçi gibi isimlerin temsil ettiği ılımlı ve reformist yapının aslında barış ve uzlaşıdan yana olduğunu savunmuştur. İran’ın askeri anlamda direnç göstererek bir metrekare dahi toprağını işgal ettirmediğini ve bu yönüyle savaşı kaybetmediğini belirten Özgöker, ancak Devrim Muhafızları Ordusu’nun kendi siyasi ve ekonomik iktidarını korumak adına barış süreçlerini baltaladığını ve gerilimi tırmandırdığını ifade etmiştir.

Devrim Muhafızları Ordusu’nun İran içerisinde sadece paralel bir askeri güç değil, aynı zamanda ekonomiyi, bürokrasiyi ve petrol-petrokimya tesislerini kontrol eden devasa bir paralel devlet yapısına dönüştüğünü söyleyen Özgöker, bu kliğin iktidardan uzaklaştırılmadığı sürece bölgedeki istikrarsızlığın sona ermeyeceğini vurgulamıştır. Savaş ve ambargo şartları nedeniyle İran’ın gayrisafi yurt içi hasılasının son dönemde 400 milyar dolardan 300 milyar dolara gerilediğini ve halkın her geçen gün fakirleştiğini belirten Özgöker, Türkiye’nin petrol ve doğal gaz gibi kaynakları olmamasına rağmen doğru yönetimle İran’dan katbekat daha fazla ekonomik büyüklüğe ulaştığını hatırlatmıştır. Özgöker, halkın bu zor şartlarına rağmen Devrim Muhafızları komutanlarının ve elit tabakanın lüks içinde yaşadığına, çocuklarının Paris gibi Batı merkezlerinde hayat sürdüğüne dikkat çekerek, bu gerilim ikliminin en çok içerideki bu kliklerin ve dışarıda katil Siyonist Binyamin Netanyahu yönetiminin işine yaradığını dile getirmiştir.

Uluslararası savunma sanayii ve teknoloji dönüşümüne de değinen Prof. Dr. Uğur Özgöker, Türkiye’nin son on yılda attığı stratejik adımlarla savunma sanayiinde küresel bir güç haline geldiğini ifade etmiştir. Muhalefetin geçmişte yerli üretim hamlelerine karşı sergilediği vizyonsuz tutumu eleştiren Özgöker, Baykar tarafından geliştirilen insansız savaş uçağı Kızılelma’nın ve Roketsan’ın süpersonik füze testlerinin Türkiye’nin geldiği Şampiyonlar Ligi seviyesini somutlaştırdığını belirtmiştir. Kaan savaş uçağının yerli ve milli motorunun en geç 2031 yılında envantere gireceğini açıklayan Özgöker, şu an yürütülen geçici motor tedarik süreçlerinin Türkiye’yi dışa bağımlı kılmadığını, aksine risk yönetiminin bir parçası olduğunu kaydetmiştir. Özgöker, Türkiye’nin artık bölgesel bir güç olmanın ötesine geçerek küresel güç dengelerini şekillendiren, savunma sanayii ihracatında dünyada dokuzuncu sıraya yerleşen ve Fransa gibi devleri zorlayan bir konuma ulaştığını vurgulamıştır.

Tarihsel bir kıyaslama yaparak Türkiye’nin savunma sanayindeki bağımsızlık mücadelesinin köklerine inen Özgöker, 1952 yılında NATO’ya girilmesinin ardından ABD’nin Türkiye’deki askeri imalat dairesini işlevsiz hale getirdiğini ve ülkeyi tamamen kendine bağımlı kılmaya çalıştığını ifade etmiştir. 1964 yılındaki Johnson Mektubu ve ardından gelen 1974 Kıbrıs Ambargosu döneminde Türkiye’nin uçak lastiği dahi üretemediğini, Kıbrıs Barış Harekatı’nda dönen jetlerin lastik yokluğundan tekrar kalkamadığını ve bu lojistik krizi o dönem Libya lideri Muammer Kaddafi’nin gönderdiği lastik desteğinin çözdüğünü hatırlatmıştır. Bu acı tecrübelerden ders çıkarılarak Petlas, Aselsan, Havelsan ve Roketsan gibi milli kurumların temellerinin atıldığını belirten Özgöker, kötü komşunun Türkiye’yi ev ve teknoloji sahibi yaptığını, bugün ise yazılımı tamamen kendisine ait olan insansız sistemlerle dünya pazarının en büyük aktörlerinden biri haline geldiğini söylemiştir.

Konuşmasının son bölümünde 15 Temmuz hain darbe girişiminin onuncu yıl dönümü vesilesiyle tarihi değerlendirmelerde bulunan Prof. Dr. Uğur Özgöker, bu kalkışmanın Washington ve Brüksel merkezli şer odaklarının Türkiye’nin egemenliğini yok etmek amacıyla yerli piyonlara yaptırdığı küresel bir kumpas olduğunu vurgulamıştır. Tıpkı 15 Temmuz 1974’te Kıbrıs’ta Türk varlığını imha etmek amacıyla yapılan Enosis darbesinin Kıbrıs Barış Harekatı ile Türk milletinin lehine tarihi bir zafere dönüştürülmesi gibi, 2016’daki darbe girişiminin de millilik ve yerlilik anlamında büyük bir uyanış doğurduğunu ifade etmiştir. FETÖ’nün ordu içerisindeki en nitelikli ve liyakatli subayları Ergenekon ve Balyoz gibi kumpaslarla tasfiye ederek üst komuta kademesini felç etmeyi amaçladığını belirten Özgöker, Türk milletinin ve sivil iradenin bu şeytani aklı çıplak elleriyle püskürterek küllerinden yeniden doğduğunu ve darbenin hemen ardından sınır ötesinde terör koridorunu parçalayan muazzam operasyonlara imza attığını belirterek sözlerini tamamlamıştır.

https://arel.edu.tr/mehmet-okkan-pasa-arelde-15-temmuz-gecesinde-yasadiklarini-anlatti/

Prof. Dr. Uğur Özgöker, kendisinin de yaklaşık 40 derneğin kurucusu, yöneticisi veya başkanı olduğunu belirterek Türkiye’de derneklerin fevkalade ciddi ve sıkı bir denetim altında tutulduğunu ifade etmiştir. Derneklerin beyanname süreçlerindeki bir haftalık bir gecikmenin dahi e-Devlet üzerinden anında cezalandırıldığını dile getiren Özgöker, Haluk Levent ve Ahbap Derneği etrafında şekillenen tartışmaların arka planında muazzam bir organizasyonun bulunduğunu savunmuştur. Özgöker, ünlü bir şarkıcının bu yapı için bir vitrin veya aparat olarak seçildiğini, ancak dernekler aracılığıyla milyarlarca liralık devasa fonlerin toplanabilmesinin bireysel bir çabanın ötesinde, planlı ve büyük bir örgütsel mekanizmaya işaret ettiğini kaydetmiştir.

Kızılay’ın deprem dönemindeki çadır satışı iddialarına da açıklık getiren Prof. Dr. Uğur Özgöker, Kızılay’ın doğrudan çadır satmadığını, bu iddiaların açık bir manipülasyon olduğunu belirtmiştir. Yıllarca yardım kuruluşlarında görev almış bir isim olarak sistemi yakından bildiğini ifade eden Özgöker, Kızılay’ın kendi iştiraki olan bir çadır üretim şirketi bulunduğunu ve yardım toplama yetkisi olan diğer derneklerin de çadırları bu ticari iştirakten satın alarak sahada dağıttığını açıklamıştır. Özgöker, Kızılay yönetiminin iletişimsel ve idari hataları bulunsa da, yasal ve prosedüre uygun bu işleyişin köklü bir kurumu yıpratmak ve ne idüğü belirsiz alternatif dernekleri parlatmak amacıyla detaylı bir yıpratma kampanyasına dönüştürüldüğünü dile getirmiştir.

Siyaset bilimi terminolojisinden hareketle konuyu ele alan Uğur Özgöker, Türkiye’de dernekler ve sivil toplum kuruluşları üzerinden yürütülen bazı para trafiklerinin “siyasetin çarpık finansmanı” başlığı altında incelenmesi gerektiğini savunmuştur. Amerika Birleşik Devletleri gibi gelişmiş sistemlerde siyasi partilere veya adaylara giden her bir sentlik bağışın son derece sıkı ve şeffaf bir şekilde kayıt altında tutulduğunu vurgulayan Özgöker, tarihin en büyük mafya liderlerinden Al Capone’un dahi cinayetlerinden değil, finansal izlenebilirlik sayesinde yalnızca vergi kaçakçılığından mahkum edilebildiğini hatırlatmıştır. Özgöker, Türkiye’de ise siyasi partilerin yanına konumlandırılan bazı tabela derneklerinin ve sivil toplum örgütü kisvesi altındaki yapıların, bu kontrolsüz finansman çarklarını döndürmek için paravan olarak kullanıldığına dikkat çekmiştir.

Bir Avrupa Birliği uzmanı olarak bu alanda 20 akademik kitap kaleme aldığını hatırlatan Prof. Dr. Uğur Özgöker, Türk basınındaki bazı muhalif yayın organlarının ve yazarların derin bir kavramsal cehalet içinde olduğunu ifade etmiştir. Avrupa Parlamentosu’nda Kıbrıs Barış Harekatı aleyhine karar alan bir Yunan parlamenterin eylemi üzerinden, CHP’ye yakın bir gazetenin Avrupa Konseyi Parlamenter Meclisi Türk delegasyonunu ve Tuğrul Türkeş’i hedef almasını sert bir dille eleştirmiştir. Özgöker; 1949 yılında kurulan, Türkiye’nin de kurucu üyesi olduğu hükümetler arası bir örgüt olan Avrupa Konseyi ile Brüksel merkezli uluslarüstü bir yapı olan ve Türkiye’nin üye olmadığı Avrupa Birliği arasındaki temel farkları dahi ayırt edemeyen bir basın anlayışının vahim bir niteliksizlik barındırdığını vurgulamıştır.

Tarihsel bir perspektif sunarak piyonların ve aparat figürlerin zaman içinde sürekli değişebileceğini belirten Özgöker, asıl mücadelenin bu piyonların arkasındaki küresel yapılarla verilmesi gerektiğini kaydetmiştir. Anadolu coğrafyasında 1830’lardan bu yana Elazığ/Harput, Tarsus ve Erzurum gibi stratejik bölgelerde yürütülen yabancı misyonerlik faaliyetlerine atıfta bulunan Özgöker, dış istihbarat servislerinin yerli işbirlikçileri çok kolay ve düşük maliyetlerle devşirebildiğini savunmuştur. Prof. Dr. Uğur Özgöker, piyonların devrilmesinin yeni piyonlerin üretilmesini engellemeyeceğini, bu sebeple devletin ve yargının odaklanması gereken asıl noktanın, bu figürlerin dış istihbarat ağlarıyla olan yapısal bağlarını tamamen kesmek olduğunu vurgulamıştır.

Son olarak ABD ve İran arasında Hürmüz Boğazı’nda yaşanan gerilimleri ve Donald Trump’ın bölge ticaretinden yüzde 20 oranında güvenlik payı alma tehditlerini değerlendiren Özgöker, bu durumu karşılıklı bir “Deli Dumrul” taktiği ve pazarlık kozu savaşı olarak nitelendirmiştir. Bu krizin sadece iki devlet arasındaki yerel bir çatışma olmadığını belirten Özgöker, Ankara’daki başarılı NATO Zirvesi’nin ardından küresel dengelerin hareketlendiğini ifade etmiştir. Zirvede kendilerine yönelik caydırıcı kararlar alınan Rusya ve Çin’in bu durumdan ciddi rahatsızlık duyduğunu kaydeden Özgöker, İran’ın Hürmüz Boğazı’ndaki sert adımlarının arkasında Rusya ve Çin’in de stratejik yönlendirmelerinin bulunduğunu ve bu küresel aktörlerin dengeleri sarsmak amacıyla hareket ettiğini belirterek analizini tamamlamıştır.